Formuły walki

Rywalizacja sportowa odbywa się wg licznych regulaminów i formuł, wśród których wyróżniamy:

I - Muay Thai

II - Full contact

III - Low kick

IV - K-1 Rules

 

 
Reguły walki:

Cechami wyróżniającymi boks tajski na tle innych popularnych stylów jest szerokie użycie uderzeń łokciami i kolanami (w formule amatorskiej na łokcie, kolana i korpus są zakładane ochraniacze, w walkach zawodowych są one nieosłonięte). Tego rodzaju uderzenia niejednokrotnie skutkują szybkimi nokautami.

W boksie tajskim kładzie się również szczególny nacisk na używanie niskich kopnięć okrężnych. Podstawą stylu jest niskie kopnięcie w udo (z angielskiego zwane low kick). Posiada ono dużo wariantów - m.in. jako kopnięcie opadające z góry w dół. Wykonywane jest z mocnym dokręceniem ciała, a nawet obrocie zawodnika po nietrafieniu celu. Powierzchnią kopiącą jest w nim goleń, rzadziej stopa.

Boks tajski przywiązuje dużą wagę do klinczu, czyli walki w zwarciu. Jest to łatwo rozpoznawalny element boksu tajskiego. Pozycja walki jest głównie frontalna, ręce trzyma się szerzej niż w bokserskiej gardzie, dzięki czemu trudniej złapać w klincz. Dozwolone są przechwyty kopnięć, obalenia i podcięcia, natomiast zabronione rzuty, jakie się stosuje w judo. Słabością boksu tajskiego jest brak walki parterowej, duszeń i dźwigni.

Początkowo ciosy bokserskie były słabością muay thai, gdyż kładziono większy nacisk na techniki nożne. Obecnie są szeroko spotykane. Co więcej, mistrzowie muay thai niekiedy zostają mistrzami świata w boksie zawodowym.
 
 
 
Reguły walki w kick-boxingu:
 
W full contact walka składa się z rund, podobnie jak w boksie, z tym, że jedna runda trwa 2 minuty, a przerwa między rundami 1 minutę. Są co najmniej trzy rundy, w kick-boxingu zawodowym odbywają się walki 12-rundowe. Walka odbywa się wyłącznie na ringu bokserskim pod okiem sędziego ringowego i sędziów punktowych.

W tej formule środkiem wygrania walki jest nokaut przeciwnika. Istnieją również i inne sposoby rozstrzygnięcia walki: na punkty, przez RSC itd. Rundy punktuje się systemem bokserskim. Do niedawna był wymóg wykonania co najmniej 8 kopnięć w ciągu jednej rundy z intencją trafienia, pod groźbą odjęcia punktu, ostatnio ten przepis zniesiono. W regulaminie organizacji ISKA nadal odejmuje się pół punktu za każde brakujące kopnięcie, a jeśli walecznik nie wykona wystarczającej liczby kopnięć w określonej liczbie rund, zależnej od liczby rund całej walki, może zostać zdyskwalifikowany. Regulamin WAKO wymaga co najmniej 6 kopnięć na rundę. Określa również algorytm odejmowania punktów za brakujące kopnięcia.

Zasadniczo w full contact dozwolone są kopnięcia i uderzenia pięścią powyżej pasa. Ze względów bezpieczeństwa, według regulaminu Polskiego Związku Kick-boxingu kopnięcia opadające i zahaczające muszą być wykonywane całą stopą, a nie tylko piętą.
Dozwolone są podcięcia, ale pod warunkiem, że stopa podcinającego kopie poniżej kostki podcinanego. Podcięcie musi mieć na celu pozbawienie przeciwnika równowagi, ale nie zadanie bólu. W regulaminie organizacji ISKA podcięcie może być wykonywane jedynie łukiem stopy na zewnętrzną stronę nogi przeciwnika na niską część łydki lub stopę. WAKO pozwala na podcięcia na poziomie kostki do wewnątrz i na zewnątrz.

Oprócz podcięć, wiele organizacji dozwala na niskie rzuty, jednak nie są one punktowane. Polski Związek Kick-boxingu pozwala na niskie rzuty do wysokości biodra, wynikające z akcji. ISKA i WAKO nie dopuszczają rzutów, jedynie podcięcia. Regulaminy zabraniają uderzania leżącego przeciwnika.

W regulaminach full contact zabronione jest uderzanie łokciami, kopanie kolanami i stosowanie wszelkich innych technik, zabronionych również w boksie. Przepisy Polskiego Związku Kick-boxingu zabraniają uderzania na odlew, z obrotową techniką ręczną. WAKO dopuszcza uderzanie grzbietem pięści (ang. backfist). Pewne z tych zabronionych technik dozwolone są w innych regulaminach niż full contact.

Aby kick-bokser mógł wystartować w walce w formule full contact musi spełniać następujące wymagania:

  • przejść pozytywnie badania lekarskie,
  • mieć co najmniej 5 kyu w kick-boxingu.
 
 
 
Low kick – formuła walki w kick-boxingu, w której dozwolone są niskie kopnięcia okrężne w udo lub łydkę. Nazwa pochodzi od angielskiej nazwy low kick ("niskie kopnięcie").
W europejskim kick-boxingu formuła Low Kick jest najbardziej kontaktową odmianą. Niedozwolone techniki to kopnięcie kolanem i uderzenie łokciem oraz wszystkie techniki, które zabronione są w boksie. 
 
Reguływalki
 
1.Walki amatorskie juniorów młodszych, juniorów starszych, młodzieżowców, seniorów trwają 3 x 2 minuty z 1 minutowymi przerwami.
2. Dozwolone są pojedyncze amatorskie walki wielo rundowe ( np: 5 x 2 minuty z 1 minutowymi przerwami ) podczas gali, lub innych umówionych turnieji.
3. Przed rozpoczęciem walki zawodnik musi podejść do sędziego ringowego w celu zaakceptowania wyposażenia, zabronione jest noszenie (szkieł kontaktowych, wisiorków, kolczyków, ozdób, długich paznokci u nóg ). 
4.Czas walki może być zatrzymany na sygnał sędziego ringowego, w przypadku udzielania kar lub z powodu innych ważnych przyczyn (decyduje o tym sędzia prowadzący walkę). Sędzia w czasie walki nie może rozmawiać z zawodnikiem (chyba, że zatrzyma czas). 
5.Zawodnik w narożniku może mieć 2 sekundantów w strojach sportowych, w tym jeden musi posiadać uprawnienia instruktora kickboxingu.
6.W czasie trwania walki sekundanci nie mogą udzielać zawodnikowi wskazówek, które powodują Dezorientację (krzyki, głośne uwagi). 
7.Nie wolno opuszczać wyznaczonego miejsca, przez trenera i sekundanta dopóki nie zakończy się walka.
8.Zawodnik może poprosić sędziego prowadzącego o zatrzymanie czasu na poprawę wyposażenia. 
Sędzia może nie zezwolić na zatrzymanie czasu, o ile uzna, że zawodnik chce odpocząć. 
9.Za umyślne zatrzymywanie czasu zawodnik karany jest ostrzeżeniem.
10.Jeżeli sędzia udziela kary ( ostrzeżenia ) zawodnikowi, drugi zawodnik musi natychmiast udać się do neutralnego narożnika. 
11. Zawodnicy witają się poprzez dotykanie się rękawicami tylko dwa razy: a.na początku walki 
12.Trenerzy ( instruktorzy, sekundanci ) nie mogą wchodzić do ringu podczas trwania walki.
13.Sędzia ringowy jest odpowiedzialny za natychmiastowe zatrzymanie czasu, kiedy jeden z zawodników dotknie podłoża inną częścią ciała niż jego stopy bez żadnej akcji ( potknięcie, upadek).
14. Sędzia ringowy jeżeli ma podjąć decyzję o dyskwalifikacji zawodnika, musi ją skonsultować z pozostałymi sędziami.
15. Zawodnik obowiązany jest do założenia rękawic dopiero po wejściu na ring i uprzedniej akceptacji sędziego ringowego. Rękawice muszą być zgodne z kolorem narożnika.
16. Zawodnik czytany do walki jako pierwszy zajmuje pozycję po lewej stronie (czerwony narożnik) od stolika sędziowskiego, przeciwnik zajmuje pozycję po prawej stronie ( narożnik niebieski ).
17.Sędziowie punktowi przebywają na swoich miejscach do czasu ogłoszenia werdyktu.
18.Walki podczas Mistrzostw Polski w formule low kick  trwają dwa dni. Zawodnik może stoczyć nie więcej niż 9 rund walk dziennie ( trzy pojedynki ). 
19.W przypadku gal zawodowych, zawodnik może stoczyć tylko jedną walkę wielorundową ( powyżej 3 rund ) w czasie trwania imprezy.
20. Nie wolno walczyć będąc zakrwawionym, z naklejonymi na twarzy plastrami, tamponami w nosie, albo ciętymi ranami. Sędzia ringowy może skonsultować się z lekarzem lub ratownikiem medycznym zawodów w celu podjęcia decyzji.
 
 
 
Reguły walki:
 
Zawodnicy rywalizują w kwadratowym ringu o wymiarach 6 × 6 m. Obowiązkowy sprzęt ochronny stanowią rękawice bokserskie, ochraniacz na krocze oraz ochraniacz na zęby.
Walka trwa 3 rundy po 3 minuty (gdy sędziowie nie są w stanie wyłonić zwycięzcy mogą zarządzić 1 lub 2 rundy dodatkowe) lub rzadziej 5 rund po 3 minuty (w tym wypadku, gdy sędziowie nie są w stanie wyłonić zwycięzcy ogłasza się remis). Możliwe rozstrzygnięcia to: nokaut (KO), nokaut techniczny (TKO), wygrana przez decyzję sędziów, remis lub uznanie walki za nieodbytą. Trzy nokdauny w jednej rundzie oznaczają nokaut.
 
Dozwolone techniki:
 
Walka toczy się wyłącznie w "stójce" (zakaz walki w parterze). Dozwolone są wszelkie ciosy bokserskie (plus uderzenie obrotowe grzbietem pięści, ang. backfist) oraz kopnięcia (w tym kolanem). Pole rażenia to zarówno głowa, korpus, jak i nogi przeciwnika.
Klinczowanie jest dopuszczalne, pod warunkiem, że ma na celu zadanie ciosu (głównie kolanem). W przeciwnym wypadku sędzia ringowy jest obowiązany rozerwać klincz. Dozwolone jest przechwytywanie nogi kopiącego rywala, a także przytrzymywanie jedną ręką jego głowy w celu zadania uderzenia. Jednak po dokonaniu tego można zadać tylko jeden cios, po czym należy uwolnić nogę lub głowę.
 
Faule:
Zabronione są m.in.:
ciosy zadawane głową
ciosy zadawane łokciem
ciosy w krocze
ciosy w tył głowy
większość rzutów oraz wszelkie dźwignie
duszenia i ciosy w gardło
gryzienie
uderzanie przeciwnika znajdującego się na ziemi
uderzanie przeciwnika odwróconego plecami
trzymanie się lin
uporczywe klinczowanie w celu unikania walki
 
W przypadku wykroczenia sędzia ringowy może zwrócić uwagę, wydać ostrzeżenie lub odjąć punkt faulującemu zawodnikowi. Dwukrotne zwrócenie uwagi równa się ostrzeżeniu, a dwukrotne ostrzeżenie odjęciu punktu (żółta kartka). Odjęcie trzech punktów w jednej rundzie oznacza dyskwalifikację (czerwona kartka). Jeśli sędzia uzna, że faul został popełniony umyślnie albo spowodował uszczerbek na zdrowiu zawodnika, odjęcie punktów nie musi być poprzedzone ostrzeżeniem.
 
 
 
 

Statystyki

Użytkowników : 1
Artykułów : 8
Zakładki : 6
Odsłon : 38606

Jesteśmy na

Teraz On-Line

Naszą witrynę przegląda teraz 8 gości 
Free business joomla templates